Tot mijn schrik las ik gisteren over Lotus’ plannen om de strijd te gaan aanbinden met Porsche, Ferrari en Lamborghini. De lichtgewicht auto’s die met relatief eenvoudige techniek zeer plezierige prestaties (zacht uitgedrukt) weten te bereiken worden ingeruild voor high-tech, high-end en dus ook high-price auto’s.
Volgens mij heeft Colin Chapman dat kunstje ook al eens geflikt. Het leverde ons de geweldige Esprit op. Wat prestaties betreft kon die auto het perfect opnemen tegen zijn tijdgenoten. Wat verkoopcijfers betreft niet echt. Wat betrouwbaarheid betreft… Zegt de spreuk ‘Lots Of Trouble, Usually Serious’ u iets? Die kwam waarschijnlijk niet zomaar uit de lucht vallen. Maar de eisen waren wellicht anders, de concurrentie was anders, de tijden waren anders. Hoe dan ook: Ik ben bang dat Lotus te veel afdrijft van de roots die het in de jaren ’90 met de Elise juist weer teruggevonden leek te hebben.
Laten ze zich dus richten op waar ze zo goed in zijn: Innovatieve concepten toepassen in lichte, relatief betaalbare sportwagens met betrouwbare techniek. En als ze dan een ‘premium’ model naast de sportieve nicheproducten willen bouwen, laat het dan een Esprit zijn. Maar ze moeten alles waar Lotus voor staat niet overboord gooien. Laten ze hun premium producten alstublieft licht maken, net als de Elise, de Evora en de Exige. Op andere punten wordt het moeilijk het gevecht te winnen. Ik denk dat het moeilijk -zo niet onmogelijk- is om de kwaliteit van Porsche te overtreffen. De aura die een Ferrari als standaarduitrusting meekrijgt, staat op eenzame hoogte, en de brutaliteit van een Lamborghini… Kom op! We hebben het over een Brits merk. Brutaal mag wel, maar dan op een kwajongens-achtige manier, ‘tongue in cheek’ zoals dat heet.
Het lijkt me passend om met een quote van Colin Chapman af te sluiten. Die dekt de lading volledig: Adding power makes you faster on the straights. Subtracting weight makes you faster everywhere. Lezen jullie die zin even aandachtig, Lotus-directie?
Vier leden van de in Italië door hun handel in koffie bekend geworden Dubbini-familie zijn beschuldigd van het klonen van vijf historische Ferrari’s. Samen met een ervaren monteur uit Padua worden de broers en zus er van verdacht de prestigieuze auto’s te hebben nagemaakt met gebruikmaking van onderdelen uit slooprijpe Ferrari’s die voor een paar duizend euro op de kop werden getikt.
De auto’s werden zo getransformeerd in exemplaren die een verzamelaarswaarde van enkele miljoenen kregen. Volgens Luca Cordero di Montezemolo, president van Ferrari SpA, werden de arrestaties verricht door de Squadra Mobile en de lokale politie in Padova. Technici van Ferrari identificeerden vijf historische Ferrari’s en drie motoren van het merk met het steigerende paard.
De Dubbini’s Gianandrea (39 jaar), Sebastiano (41 jaar), Federico (44 jaar) en Manuela (47 jaar) en monteur Vittorio Nardo (73 jaar) zullen ondervraagd worden over hun vervalsingen en valsheid in geschrifte. Nardo bewaarde thuis ook nog vier mallen om chassisnummers te ‘corrigeren’ en twee Ferrari motoren. Ook wordt het stel ten laste gelegd vervalste historische Ferrari’s op de weg en in de autosport te hebben gebruikt, en te hebben verkocht aan een Oostenrijkse ondernemer.
We zagen al eerder kartonnen kunstwerken van Chris Gilmour voorbijkomen op Klassiekerrally, vóór de website crashte. De Aston Martin DB5 die we toen toonden was een bijzonder accurate weergave van het origineel, gemaakt van slechts karton en lijm.
Het werk moet autoliefhebber Bob Rubin opgevallen zijn. De investeerder is een groot liefhebber van Can-Am races in het algemeen en de McLaren M8B in het algemeen. Dus liet hij de auto die met Denny Hulme op de pedalen de Chaparral overwon in karton nabouwen door de kartonkunstenaar.
En het resultaat is werkelijk fantastisch. Helemaal wanneer je bedenkt dat de auto alleen uit karton en lijm is gebouwd, en het gereedschap waarschijnlijk voornamelijk uit heel scherpe mesjes bestaat. Zelfs het interieur schijnt ook hier weer detailgetrouw weergegeven te zijn, maar daar hebben we helaas geen foto’s van.
Waar Gilmour zijn dozen vandaan haalt wordt niet vermeld, maar dat hij zijn dozen met een portie humor uitzoekt, blijkt uit het MacLaren (kinderwagen) logo op de achterspoiler. Leuk!
Op zondag 27 juni vormt Circuit Park Zandvoort het toneel van Italia a Zandvoort. Dit bijzonder interessante thema evenement staat geheel in het teken van Italië. Niet alleen indrukwekkende Italiaanse bolides zijn op het circuitterrein te zien, ook de typisch Italiaanse hapjes en drankjes zullen niet ontbreken. Het evenement wordt afgesloten met een recordpoging met vijfhonderd nieuwe en oude FIAT 500’s en optredens van onder andere Do, Rev & Ros en X-Factor winnaar Jaap.
Na drie jaar afwezigheid is een van de meest populaire thema evenementen weer terug op Circuit Park Zandvoort. Net als bij de voorgaande edities wordt Circuit Park Zandvoort in een geheel Italiaans jasje gestoken en treffen diverse merkenclubs elkaar op de paddocks van de Noord-Hollandse racepiste. Alle Italiaanse topmerken zijn bij dit evenement aanwezig, waaronder FIAT, Alfa Romeo, Maserati, Ferrari, Abarth, Lancia en Lamborghini. Naast deze Italiaanse automerken zijn ook diverse motorfietsen te bezichtigen tijdens dit evenement.
Italia a Zandvoort betekent een gezellig dagje uit voor het hele gezin op zondag 27 juni. Voor jong en oud is voldoende te beleven en te zien tussen 9.00 en 20.00. Naast de diverse gemotoriseerde thema gebieden en enkele vrij rijden sessies op het circuit voor merkenclubs, is er namelijk ook veel aandacht voor mode en gadgets afkomstig uit het Zuid-Europese land, evenals de diverse proeflocaties met hapjes en drankjes die zorg dragen voor een optimale Italiaanse beleving.
De festiviteiten duren tot 20.00, waarbij het laatste uur van het evenement geheel in het teken staan van muzikale optredens van onder andere Do en het succesvolle X-Factor duo Rev & Ros. Het feest wordt alleen maar groter met ook een optreden van de meest recente X-Factor winnaar, Jaap. Voorafgaand aan de optredens is het 4,3 kilometer lange circuit het toneel voor een recordpoging, waarbij gepoogd wordt om met vijfhonderd oude en vijfhonderd nieuwe FIAT 500’s tegelijkertijd op het circuit te rijden. De start van de recordpoging staat gepland om 17.00 uur en inschrijving voor mensen met een FIAT 500 staat nog steeds open via de website van Italia a Zandvoort.
Porsche viert een historisch motorsport jubileum. Veertig jaar gelen -op 14 juni 1970- lukte het Porsche namelijk voor het eerst om de 24 Uur van Le Mans te winnen. Tot nu toe heeft het merk uit Stuttgart de roemruchte lange-afstandsrace 16 maal op zijn naam geschreven.
Maar even terug naar 1970: Na precies 4607,811 kilometer (343 ronden) reed de legendarische Porsche 917 KH met startnummer 23 van Hans Hermann en Richard Attwood als eerste over de finishlijn. Gerard Larrousse en Willy Kauhsen in hun Martini Porsche 917 LH, gevolgd door Rudi Lins en Helmut Marko in hun Porsche 908/02 maakten met de overwinning voor Porsche met respectievelijk plaats twee en drie volmaakt.
De weg naar deze overwinning was echter zwaar. Al sinds 1951 was het bedrijf uit Zuffenhausen in Sarthe aanwezig met lichte, aerodynamische en betrouwbare auto’s waarmee talrijke klasse-overwinningen behaald werden. In 1969 reed de Porsche van Hermann/Larrousse in de meest ‘close’ van alle Le Mans finishes slechts 75 meter, oftewel ongeveer 1 seconde achter Jacky Ickx in zijn Fort GT40, die dus dat jaar won. In 1970 wilde Porsche eindelijk de fel begeerde Le Mans overwinning in zijn zak steken. De in 1969 voor het eerst ingezette Porsche 917 leek daarvoor het ultieme wapen te zijn. Op 21 april 1969 waren 25 Porsche 917′s door de homologatiecommissie in Zuffenhausen goedgekeurd. Alleen al de materiaalkosten voor die auto’s bedroegen meer dan 5000000,- DM.
De door Ferdinand Piëch ontwikkelde 917 werd op de Automobielsalon van Genève gepresenteerd en zorgde bij de concurrentie al snel voor onrust. De nieuwe Porsche, die later als een van de snelste en meest succesvolle racewagens een legende werd, had een gewicht dat heel dicht bij het minimumgewicht van 800 kilo lag. Daarbij leverde de lichte 4,5 liter twaalfcilinder tot 580 pk bij 8400 t/min. Die combinatie maakte in de ‘Langheck’ versie van de 917 op het 5823 meter lange Hunaudières van Le Mans een snelheid van bijna 400 km/u mogelijk.
In de voorbereiding naar de race van 1970 werd veel van de kennis gebruikt die in de afgelopen jaren was opgedaan. Wilde aanvallen in het begin van de lange-afstandsrace leverden nooit winst op, dus werd de ervaren coureur Hans Herrmann als eerste rijder voor Porsche gekozen. De veteraan uit Sindelfingen stond bekend om zijn snelle rijstijl, die niet ten koste ging van de techniek. Samen met de Brit Richard Attwood zou hij met de 4,5 liter ‘Kurzheck’ met nummer 23 starten. De auto was in de rood-witte kleuren van Porsche Salzburg gespoten. De tweede wagen van het team -een 4,9 liter ‘Langheck’- werd door Vic Elford en Kurt Ahrens gereden. Naast deze beide Porsche 917′s startten ook nog een 917 van John Wyer en een 4,5 liter ‘Langheck’ van het Martini team. Overige Porsches waren een hele vloot van 907, 908, 910, 911S en 914/6 modellen. Op 13 juni 1970 om 16.00 uur ‘s middags stonden zo 24 Porsches aan de start van Le Mans. Uiteindelijk zouden daarvan twaalf exemplaren finishen, waarbij er vijf in de punten reden, net als twee Ferrari’s 512 S. En dat in een startersveld van 51 auto’s.
De wedstrijd ging mede door vreselijk slechte weersomstandigheden de geschiedenis in. Vic Elford meldde dat het zelfs op de lange rechte baangedeelten af en toe onmogelijk was om in te halen. Kurt Ahrens had het gevoel in een boot te zitten en Hans Herrmann gaf weken na zijn overwinning toe dat hij tijdens de hoosbuien serieus overwoog om zijn helm aan de wilgen te hangen. En dat onafhankelijk van het behaalde resultaat, want eigenlijk had hij zijn vrouw beloofd te stoppen met racen als hij zou winnen.
Onmogelijk om hier niet te tonen: De start uit de film ‘Le Mans’. Veel fragmenten uit deze film werden tijdens de 24 Uur van Le Mans in 1970 opgenomen.
Belofte maakt schuld, maar een uur na de start -waarbij de coureurs voor het eerst zittend in hun auto’s zouden starten- ligt Hermann op de negende positie. Jo Siffert, ook in een 917, heeft pole position, gevolgd door Jacky Ickx in een Ferrari 512 S. Siffert verschakelt zich, waardoor de motor te veel toeren maakt, en Ickx crasht zijn Ferrari vlak voor de chicane. Tegen 18.15 uur komt een bericht door, dat eerst niemand wilde geloven: In de stromende regen hebben maar liefst 4 Ferrari’s 512 S elkaar geraakt en zijn daardoor uitgevallen. Maar ook Porsche komt er niet zonder kleerscheuren af: Alle drie de Gulf teams vallen een na de ander uit.
Nu kon Herrmann, die perfect werd aangevuld door Richard Attwood, zich bewijzen. Onder de moeilijkste weersomstandigheden wist hij steeds verder naar voren te rijden om uiteindelijk de 917 van Porsche Salzburg als eerste over de finish te sturen en zo Porsche de eerste overwinning op Le Mans te bezorgen. Kort voor het einde van de race realiseert hij zich dat dit wel eens zijn laatste ronden als coureur zouden kunnen zijn!
Porsche Le Mans overwinningen vanaf 1971
Er zouden nog 15 Porsche totaaloverwinningen volgen, waarvan de eerste al in 1971. Met een zeer speciale Porsche 917, waarvan het frame uit een lichte magnesiumlegering bestaat, overwinnen Gijs van Lennep en Dr. Helmut Marko op het toen nog vrijwel chicane-loze circuit. Niet alleen behalen ze de overwinning, ze zetten ook een record dat nadien nog niet verbroken is: Ze rijden exact 5335,313 kilometer (397 ronden) in 24 uur en bereiken ondanks pit stops en de lange nacht een gemiddelde snelheid van 222,304 km/u. De snelste ronde in de race wordt uiteindelijk behaald door de Gulf-917 van Jacki Oliver met een gemiddelde snelheid van een onvoorstelbare 244 km/u. De 917 ‘Langheck’ coupe van Elford/Larrousse wordt op Hunaudières geklokt op een topsnelheid van 386 km/u.
In 1976 en 1977 liggen de Porsche 936′s aan kop, om in 1981 met de nieuwe turbomotor en Jacky Ickx en Derek Bell achter het stuur nogmaals de overwinning te behalen. De Belg Ickx, die Le Mans zes maal wint, waarvan vier maal in een Porsche, hoort ook in 1982 bij het winnende team. Drie Porsche 956′s eindigen op de 1e, 2e en 3e plaats. Tot 1994 winnen de verschillende uitvoeringen van de 956/962 zeven maal Le Mans. Er worden er in totaal 148 van gebouwd in Weissach.
Ook Porsches klantenteams hoorden niet zelden tot de overwinnaars. Klaus Ludwig en de gebroeders Whittington wonnen bijvoorbeeld in 1979 met een Porsche 935 van het Keulense Kremer-team. Reinhold Joest wist in 1984, 1985 en 1997 de overwinning op zijn naam te schrijven. In 1998 winnen twee 911 GT1′s de race voor het oog van 250000 toeschouwers. Het was de 16e en tot nu toe laatste overwinning in het totaalklassement van Le Mans.
