Tenminste één weekend per jaar lijkt het circuit van Spa-Francorchamps wel op een Britse enclave. Dat is het weekend waarin de F1 Historic en Spa Six Hours endurance plaatsvinden. Natuurlijk waren ook wij weer van de partij. Ruim 650 foto’s en meer dan een uur videomateriaal moeten nu verwerkt worden.
Vrijdag 23 september vertrokken we richting België, waar we tegen drie uur de benodigde polsbandjes en parkeersticker op konden halen bij een bandencentrum in de omgeving van het circuit. In voorgaande jaren werden die altijd opgestuurd. Tot op het laatste moment zat je in spanning of alles er wel op tijd zou zijn, dit is dus een prima oplossing. Alleen jammer dat we de auto niet meer binnen het paddock onder het F1 pitgebouw konden parkeren… Het lijkt er op dat de organisatie dit jaar een weg ingeslagen is om een en ander wat te stroomlijnen en beter te controleren. Duitse toestanden hebben we echter niet kunnen ontdekken. Het blijft allemaal heerlijk Belgisch. En dat is één van de redenen dat we de klassiekerraces in de Belgische Ardennen zo graag bezoeken.
Op het circuit mengt de geur van Belgische wafels zich met die van hete remmen, raceolie, uitlaatgassen en de verschrikkelijk dure frites van Whoopi Snacks. De onverstaanbare galmende commentaren horen bij de sfeer, net als het geluid van warmdraaiende en racende bolides. Zowel auto’s als bezoekers zijn er in echt alle soorten en maten. En iedereen lijkt een goed humeur te hebben, want in tegenstelling tot 2010 schijnt de zon en is er geen wolkje aan de lucht.
Vrijdag is traditioneel de dag dat er gekwalificeerd wordt, terwijl de zaterdag gevuld wordt met zeven verschillende races, waarvan de Trans-Atlantic Prototype Challenge nieuw was en de Spa Six Hours Endurance natuurlijk de afsluitende ‘hoofdact’. De Six Hours race van 2011 was -voorlopig- de laatste van Hank Melse, die zich met zijn vrouw Nicole gaat storten op het EK rallyrijden. In de video gaan we hier wat extra aandacht aan besteden. Hank en Theo de Prenter wisten hun Porsche 911 van de 40e plaats naar een 18e plek overall te jagen, wat hun een derde plaats in hun klassement opleverde. Een topprestatie, die vooral spannend werd toen aan het eind de banden steeds slechter werden.
Zondag hebben we nog even genoten van de Pre-’63 GT races, waarin een aantal van mijn favoriete auto’s aller tijden meereden. Diverse Lotus Elites, een Aston Martin DB4 GT Zagato, Jaguar E-Types en een waanzinnig mooie Ferrari 330 GTO (een 250 GTO met vier liter motor) streden om de eer. En ik stond er weer met m’n neus bovenop. Mét oordopjes dit jaar.
