De Datsun 240 Z of Fairlady Z 432, zoals hij in het land van de rijzende zon genoemd wordt, is een prachtige auto. Fijne twee liter zes-in-lijn met 160 pk en 177 Nm onder de lange motorkap, opwindende welvingen, zeer aansprekende prestaties. De auto werd gebouwd in gelimiteerde oplage voor homologatie doeleinden.

Bij een handelaar in Japan staat deze volledig gerestaureerde Fairlady Z 432 met slechts 12000 km op de teller. De toevoeging 432 refereert overigens aan de 4 kleppen per cilinder, 3 carburateurs en 2 nokkenassen van het originele blok. Het is afkomstig uit de Skyline GT-R (PGC10) en gekoppeld aan een handbak met vijf versnellingen. Ook is de auto uitgerust met magnesium velgen en een unieke dubbele uitlaat met boven elkaar liggende eindpijpen.

Omgerekend naar Euro’s kom ik op een bedrag van € 7.985.788,-, maar ik vraag me af of dat wel klopt… Waarschijnlijk staat de komma verkeerd.

Hoe dan ook: Geniet van de foto’s!

Oranjekoorts: Datsun Fairlady Z 432
Getagd op:                

9 gedachten over “Oranjekoorts: Datsun Fairlady Z 432

  • 4 juli 2010 om 17:08
    Permalink

    eigenlijk was de B-GT veel en veel fijner dan de roadster.
    Ok, ik had een roadster en mijn zus de GT
    Maar die GT was zo’n fijne reiswagen, had echt dat ouderwetse Grand Tourismo gevoel. A poor man’s Aston Martin werden ze in Engeland genoemd
    is nog een strips van Guust Flater uit de zestiger jaren waar ‘ie een MGB GT koopt; voor weinig

  • 4 juli 2010 om 12:59
    Permalink

    De B GT… Dat blijf ik ook een geweldige auto vinden. Ik zou er een willen hebben om ‘m helemaal te modificeren. Alle stoute dingen doen die ik maar kan bedenken. Volledig tunen, maar optisch redelijk ingetogen houden. Lijkt me geweldig…

  • 4 juli 2010 om 11:12
    Permalink

    @lincoln, yep, ze waren destijds ook voor mij onbereikbaar, en voor D.fl 6000 kocht je er ook eentje met wat ‘bruin spul’ aan de deuren en spatborden en was de roestduivel praktisch niet te stoppen.
    Jammer, wat ze zijn best wel praktisch met hun derde deur a la MGB GT.
    Is trouwens nog steeds een lieveling de B GT, mijn zus had er eentje die ‘gorgeous ‘ heete. Ze heeft ém als wrak verkocht en die man heeft haar helemaal supermooi en superstrak gemaakt. (de B GT dus en niet mijn zus :mrgreen: )

  • 4 juli 2010 om 11:08
    Permalink

    ’t is alleen zo jammer dat het roestgevoelige ‘hokken’ zijn, de techniek is zeker superieur aan wat er destijds door de rest van de wereld in elkaar werd gesleuteld.
    In de VS kun je ze nog leuk op de kop tikken, maar dan zijn ze wel uitgeleefd en er is nog geen onderdelen markt voor a la Britse spooortwagens.
    Ik zou nu ook graag zo’n Honda S 2000 willen hebben, vind ik verreweg de leukste ten opzichte van de BMW’s en Boxters.

    Honda is nog altijd een leuke engineering company en zo’n gillende V-Tech 4 cilinder en dat gekke digitale dashboard, pracht kar en zeker een toekomstige klassieker. Ook een gele aub, het rode interieur als verwijzing naar de S 800 laat ik er dan zelf wel insleutelen !

  • 3 juli 2010 om 23:37
    Permalink

    toen ik net mijn rijbewijs had waren ze al (de 240) onevenredig “duur” ..
    6000 gulden voor een opknapper was de normale vraagprijs ..
    zijn nooit echt goedkoper geworden ..

  • 3 juli 2010 om 23:12
    Permalink

    2000GT lijnen . . . Ik rij in m’n dromen al met dit hok.

    Voor een goeie betaal je de hoofdprijs, maar nog lang geen E-type money. Voor 10K eutjes heb je een goede 240Z. Op Spa reden er ook 2: een rode in de 6 uurs en een gele in Barries race.

  • 3 juli 2010 om 22:48
    Permalink

    De 240 is als oervader en als mooi design natuurlijk interessant, maar ik heb toch ook een zwak voor de 300ZX (Z32, niet 31) gekregen in de loop van de tijd. Stond hier jarenlang heel mooi uit te blinken in een heel gewone rijtjeshuizenbuurt.

  • 3 juli 2010 om 17:23
    Permalink

    Deez is ontworpen door een Duitser die de E-type als voorbeeld heeft genomen.
    Ik heb er altijd eentje willen hebben, maar dan ook alleen maar een 240, dus geen 260, 280 of 300. Geel vind ik zeker geen verkeerde kleur voor zo’n auto
    Mede dank zij de 240 Z hebben de Japanners naam en faam kunnen maken, wereldwijd dan.

  • 3 juli 2010 om 10:42
    Permalink

    moeilijk ..
    de markt voor klassieke Japaners is nog niet in mijn breintje doorgedrongen ..
    tuurlijk koekeloer ik stiekum ook wel eens naar een ouwe Saporro of Cresida ..
    maar dat zijn hier altijd barrels met een zwaar leven achter de rug ..
    en Celica,s met spatbord (zonder uitzondering) verbreders is niet mijn ding ..

    tis voor mij onbekent terrein .. denk wel dat het een interessante markt gaat worden ..
    wordt wel tijd dat Japanners de klassieker status gaan krijgen ..

Reacties zijn gesloten.