Een bizarre vondst: In de jaren ’60 van de vorige eeuw vonden duikers in het Zwitserse deel van Lago Maggiore een Bugatti Brescia. Jarenlang was het een grote attractie onder duikers in het gebied. De auto heeft uiteindelijk meer dan 70 jaar op 53 meter diepte gelegen, tot leden van de Centro Sport Subacquei Salvataggio Ascona (CSSS) de Bugatti in samenwerking met de Boerlin Lavori Subacquei Society uit het water haalden. Hoe de auto in het meer terecht is gekomen is niet helemaal bekend. Het verhaal doet de ronde dat een Zwitserse handelaar drie Bugatti’s had besteld. Voor twee van de voertuigen werd netjes de importbelasting betaald. De eigenaar van het derde exemplaar zou dat niet gedaan hebben. Om die reden zou de Zwitserse douane de auto in het meer hebben gedumpt (wat ons onwaarschijnlijk lijkt), waar het steeds verder in de modder wegzonk. Blijkbaar bevatte tenminste een van de banden nog lucht, want eenmaal blootgesteld aan de warmte van de zon explodeerde het rubber met een luide knal.
Hoewel bekend is dat het een Bugatti Brescia betreft, is nog niet helemaal duidelijk wie de coachbuilder is geweest. Op een schildje was de naam ‘Emaille’ te lezen, met daaronder erg onduidelijk de letters ‘..O..AT’. Zodra we daarover meer weten, zullen we dat hier toevoegen.
Foto: Pasqualino Trotta
Bugatti-geschiedenis expert Hans Matti heeft aan de hand van het nummer van de Bugatti vast kunnen stellen dat de auto op 11 april 1925 in Nancy (Frankrijk) op kenteken is gezet. Hij zal ook vaststellen welk type Brescia het betreft, nu de auto op het droge staat.
Dit zal gebeuren voor de auto geveild wordt. De opbrengst van die veiling komt ten goede aan de Fondazione Damiano Tamagni.
Foto: Via Marcel Koreman, die de foto weer van een vriend -die op vakantie in Italië was- ontving.
Foto: Via Marcel Koreman, die de foto weer van een vriend -die op vakantie in Italië was- ontving.
Zoals op onderstaande video’s goed te zien is, is een zijde van de carrosserie volledig verdwenen doordat de auto op die zijde in de modder heeft gelegen.
Hoofdfoto van dit artikel: Via Marcel Koreman, die de foto weer van een vriend -die op vakantie in Italië was- ontving.
Bron: The Bugatti Page via Autoblog.com
Meer informatie (Duitstalig): Basler Zeitung en Coachbuild.com
Lees ook:
Echt apart verhaal dit… Vraag me dan wel eens af welke auto’s nog in de Titanic zitten…
Super toch, zo’n verhaal? Als ik zou duiken, zou ik er zeker langs gegaan zijn. Maar ik houd niet van duiken (of zwemmen), en nu staat hij toch al op het droge… Ik ben benieuwd hoeveel ze er nog voor krijgen op de veilig.
Off-topic; Ik ga overmorgen drie weken op vakantie. Verwacht me dus even niet. (en ik heb dus geen tijd om een verslagje van de Tractions in Arras te schrijven
)
@ Citrofiel
Maar ik koop niet graag uit antropomorfisme…
Heb gelezen in je reactie aan Timmy (ik lees ze normaal gezien niet (LANG! 
)), vanaf het woord Arras (sprong in m’n oog terwijl ik je profiel eens checkte) begon ik deze keer te lezen: wat is je keuze van richting geworden? 
Op de veiling denk ik dat deze nog voor een aardige cent zal weggaan, het blijft voor de rest van zijn jaren een unicum, een unieke Bugatti dus. En die dingen kosten meestal wel veel. Ik zou het er althans voor overhebben, hij spreekt me op een vreemde manier aan… Mss is het de manier waarop hij niet perfect is of wil zijn… Net als ik!
En net op tijd je reactie gelezen!
In ‘t kort: voldeed het aan je verwachtingen, het jubileum?
@ Christophe; Het is wat de gek ervoor geeft… Gelukkig zijn er genoeg gekken op de wereld. Deze krijgt wel een lief baasje. Eigenlijk zou ik het leuk vinden als die hem in deze staat behoudt.
Je hoeft mijn reacties aan Timmy ook niet te lezen, het is eigenlijk een 1 op 1 conversatie. (maar ik ben me er bewust van dat het openlijk op internet staat, dus lees wat je wilt!)
Arras was erg leuk, het voldeed zeker aan mijn verwachtingen. Het was jammer dat de organisatie toch wat op zijn Frans was. Alles was goed geregeld, alleen dat werd niet gecommuniceerd: De informatievoorziening was heel slecht. Zelfs begintijden waren vaak niet te vinden. En jammer dat er niet een rit vanuit de organisatie kwam. Paar honderd Tractions die op dezelfde weg rijden… Nou ja, dan maar met vrienden een ritje, ook zeker heel leuk! Jammer dat we niet konden blijven, ik was graag nog een paar dagen rondgetrokken met die vrienden. (vrienden van mijn ouders eigenlijk, een stel dat hier in de straat woont. Erg leuke en aardige mensen) Maar de keuze moest gemaakt. Het is uiteindelijk toch geworden waar eerst mijn hart naar uit ging, werktuigbouwkunde in Enschede. Ik heb me vandaag ingeschreven. (had ik eerder moeten doen, er wordt nu een brief gestuurd, en die moet ik binnen 14 dagen beantwoorden. Maar ik ben op vakantie! De buren, die op het huis passen, moeten de brief openen en de verificatiecode die ik nog moet invullen sms’en, en dan moet ik naar een internetcafé om die code in te voeren. Onhandig.)
Dan heb ik iets onduidelijk gecommuniceerd. Zal het even ophelderen: Ik ging met de Trax van vorige week donderdag tot afgelopen maandag naar Arras. Dan dus een klein weekje terug thuis, en zondag (zoals altijd hier in huis loopt het uit) gaan we met de DS weer op ‘echte’ vakantie met zijn allen, ergens anders in Frankrijk. (mijn vader zit te denken aan ergens bij Barcelonette)
@ Citrofiel
Je hebt trouwens geluk met je vader, die van mij zou zo’n eind niet rijden en dan zeker niet nog eens terugrijden voor mij! 
En ja, zorgeloos rondrijden met vrienden in het zonovergoten Frankrijk is heerlijk. 
Haha! Heerlijk een mouw aan gepast!
Dat de organisatie op zijn Frans was, had ik eigenlijk niet verwacht… Nouja, zolang er maar plezier beleefd wordt!
Die richting van je zoek ik eens op, ben echt benieuwd!
En die discussie met Timmy; nah, zo’n dingen lezen is niet mijn stijl. Da’s privé-ish.
Hmm, ergens anders in Frankrijk: pik de Tour terwijl eens mee!
Verder: waarom eigenlijk Frankrijk? Jullie gaan er wel erg vaak heen, raak je dat niet beu?
@ Christophe; Hij deed het ook niet echt voor mij. Ik was alleen met mijn vader naar Arras. Dus we moesten nog altijd mijn moeder en broertje ophalen. En meer bagage. En een andere auto. (In de Traction gaan we echt geen hele vakantie rijden) Hij moest alleen misschien een paar dagen éérder voor mij. Ik had hem ook nog de keuze gegeven, maar hij zei zelf: Thuis heb ik ook nog genoeg te doen, beslis jij maar. Tsja. Dan mag hij niet klagen hè…
De basis werd in ieder geval gedaan door de Fransen. Van de Nederlanders (de F, B, NL en GB-clubs deden mee) wist ik dat ze het museum (de auto’s) hebben geregeld en ingericht. Dat was wél mooi gedaan. Alleen ontbrak er informatie… Er stonden verschrikkelijk bijzondere modellen, maar als je het verhaal er niet bij weet, is er niets aan. Dat was vreemd gedaan… 
Het is in Frankrijk, natuurlijk is de organtisatie op zijn Frans.
“Da’s privé-ish.” Mee eens. Maar er zijn ook mensen die denken: Je zet het zelf op internet, het is openbaar, dus ik mag en zal het lezen! Tsja. Ze doen maar. Maar nu ga ik slapen. ‘Trusten!
Slaapwel! Blij je nog eens ‘gezien’ te hebben voor je vertrekt!
Ps klinkt wel als een mooi gebeuren, Tractions van over heel West-Europa…
Hier staan een paar niet al te beste foto’s (ze geven geen goed overzicht van de honderden Tractions) van een onbekend persoon, en één foto van mij (ik ben daar MWH.C). En nu ben ik écht weg!